Sezonowanie drewna do kominka jest kluczowe, ponieważ drewno o wilgotności powyżej 20% spala się nieefektywnie, emituje mniej ciepła i znacząco przyspiesza zanieczyszczenie komina. Minimalny czas sezonowania wynosi od 6 do 24 miesięcy, przy czym optymalne efekty uzyskuje się, gdy drewno osiągnie wilgotność 12-18% przed pierwszym użyciem[1][2][3][4].
Dlaczego drewno do kominka musi być sezonowane?
Drewno opałowe przed pierwszym użyciem powinno być sezonowane, aby zapewnić wydajność spalania i zminimalizować ryzyko zaczopowania lub pożaru komina. Świeże drewno zawiera ponad 50% wody, co podczas spalania powoduje powstawanie znacznej ilości smoły i sadzy, a jego kaloryczność jest nawet dwukrotnie niższa niż drewna suchego. Niska wilgotność drewna (poniżej 20%) gwarantuje lepszą efektywność cieplną i bezpieczną eksploatację kominka[1][6].
Ile trwa sezonowanie drewna do kominka?
Czas sezonowania drewna zależy od jego gatunku oraz warunków składowania. Drewno miękkie (na przykład sosna, świerk) powinno schnąć minimum 6-12 miesięcy, natomiast drewno twarde (dąb, buk) wymaga sezonowania przez 12-24 miesiące lub dłużej. Niekiedy optymalny czas suszenia może wynosić nawet 3 lata, zwłaszcza w wilgotnym klimacie lub przy dużym przekroju szczap[1][2][3][4][5]. Ścinanie drewna jesienią lub zimą, kiedy w tkankach drzew jest mniej soku, dodatkowo skraca niezbędny czas sezonowania[4][5].
Alternatywą dla tradycyjnego sezonowania jest suszenie komorowe, które w kontrolowanych warunkach pozwala uzyskać odpowiednią wilgotność drewna w ciągu kilku tygodni. Ta metoda zyskuje na popularności, jednak drewno suszone komorowo jest zazwyczaj droższe w zakupie[3].
Jak prawidłowo sezonować drewno kominkowe?
Proces naturalnego schnięcia polega na przechowywaniu rozłupanego drewna w przewiewnym miejscu, osłoniętym od deszczu i nie stykającym się bezpośrednio z gruntem. Układanie szczap w równe stosy z odstępami ułatwia cyrkulację powietrza, przyspieszając odparowywanie wody. Dolna warstwa drewna powinna być odizolowana, najlepiej przez ułożenie na paletach lub listwach. Zadaszenie lub daszek skutecznie chronią przed opadami[1][2][3][6][7].
Istotne znaczenie ma rozłupywanie drewna na mniejsze kawałki – zwiększa to powierzchnię parowania i przyspiesza suszenie. Najlepiej sezonować drewno na wolnym powietrzu, w miejscu przewiewnym i nasłonecznionym, gdzie ryzyko zawilgocenia od strony gruntu lub opadów jest ograniczone do minimum[1][3].
Wilgotność drewna – jak ją kontrolować?
Drewno przeznaczone do kominka powinno mieć wilgotność poniżej 20%, a najlepsze rezultaty uzyskuje się przy poziomie 12-18%. Do pomiaru stopnia wysuszenia najlepiej używać wilgotnościomierza, wkładanego do środka kawałka drewna. Sezonowane drewno charakteryzuje się jasną, popękaną powierzchnią i łatwością rozpalania. Drewno mokre wykazuje dużą masę, trudniej się pali i skwierczy[1][3][7][8].
Wpływ sezonowania na efektywność oraz bezpieczeństwo użytkowania
Właściwie wysuszone drewno spala się lepiej, produkuje więcej energii cieplnej oraz minimalizuje osadzanie sadzy i kreozotu, co realnie ogranicza ryzyko zadymienia i pożaru przewodu kominowego. Spalanie drewna mokrego obniża jego kaloryczność nawet o 50%, generuje dym i wymaga częstszej konserwacji komina[2][5][6][7]. W praktyce zaleca się przygotowanie co najmniej dwuletniego zapasu drewna, tak aby zawsze mieć dostęp do odpowiednio sezonowanego paliwa[4][6].
Naturalne sezonowanie a suszenie komorowe – nowoczesne alternatywy
Choć naturalne sezonowanie jest najbardziej popularne ze względów ekonomicznych i ekologicznych, coraz więcej użytkowników wybiera drewno suszone komorowo. Tego typu proces, realizowany w kontrolowanej temperaturze i wilgotności, pozwala skrócić czas suszenia do kilku tygodni. Drewno komorowe jest natychmiast gotowe do użytku, chociaż bywa droższe w zakupie. Dla osób potrzebujących szybkiego przygotowania opału stanowi korzystną alternatywę[3].
Podsumowanie
Sezonowanie drewna do kominka to proces trwający minimum 6-24 miesiące, uzależniony od gatunku drewna oraz warunków przechowywania. Kluczowym wyznacznikiem gotowości do użycia jest wilgotność poniżej 20%, optymalnie mieszcząca się w zakresie 12-18%. Najbardziej efektywne spalanie, oszczędność oraz bezpieczeństwo eksploatacji kominka zapewnia tylko drewno prawidłowo wysuszone, przechowywane w przewiewnym, suchym i osłoniętym od wilgoci miejscu. Alternatywą pozostaje suszenie komorowe, przeznaczone głównie dla osób oczekujących krótkiego czasu przygotowania opału[1][2][3][4][5][6][7][8].
Źródła:
- https://focis.pl/jak-sezonowac-drewno-kominkowe/
- https://www.extradom.pl/porady/artykul-jak-sezonowac-drewno-opalowe-ile-musi-schnac-drewno-do-kominka
- https://epicentra.pl/pl/blog/przechowywanie-drewna-kominkowego-porady-jak-utrzymac-drewno-suche-i-gotowe-do-spalenia-1700138198.html
- https://www.drewnex24.pl/blog/drewno-kominkowe/ile-schnie-drewno
- https://domki-sodas.pl/blog/jak-suszyc-drewno-kominkowe-domowe-metody-suszenia
- https://www.drewno.pl/artykuly/8536,jak-rozpoznac-czy-drewno-kominkowe-jest-wystarczajaco-suche.html
- https://www.wooder.com/porady/budowa/42,przechowywanie-i-skladowanie-drewna-opalowego-porady-praktyczne
- https://kratki.com/pl/blog/jak-wysuszyc-drewno-kominkowe
EnergiaPoradnik.pl to specjalistyczny portal branżowy poświęcony technologiom odnawialnych źródeł energii. Dostarczamy praktycznej wiedzy o fotowoltaice, pompach ciepła, energii wiatrowej, systemach geotermalnych oraz rozwiązaniach biomasowych.